Prawo pracy/Odpowiedzialność pracodawcy za depresję spowodowaną stresem w pracy

Coraz więcej czasu spędzamy w pracy i coraz częściej staje się ona dla nas powodem stresu. Zdarza się, że w wyniku stresu pojawia się depresja. Czy w tym przypadku Sąd może uznać odpowiedzialność pracodawcy za depresję wynikającą ze stresu odczuwanego w związku z pracą?

To zależy. W niedawnej sprawie Easton v B&Q plc Sąd tej odpowiedzialności nie uznał. Pan Easton był odnoszącym sukcesy managerem supermarketu B&Q. Jednakże jego praca była bardzo stresująca i w wyniku tego zaczął on cierpieć na depresję. W wyniku depresji manager udał się na zwolnienie, które trwało 5 miesięcy, podczas którego uczęszczał na terapię i przyjmował przepisane lekarstwa. Po tym okresie zaproponowano mu powrót do pracy do supermarketu bliżej jego miejsca zamieszkania i nie wymagającego takiego stopnia zaangażowania w pracę jak poprzednio. Niestety, ale ta próba powrotu była nieudana i zakonczyła się ponownym zwolnieniem z powodu depresji i wniesieniem sprawy do Sądu.

Sąd odrzucił pozew managera odnośnie choroby psychicznej wywołanej przez stres w pracy, gdyż w poprzednim okresie swojej kariery zawodowej nie miał on problemów ze zdrowiem psychicznym. Oczywiście, po pierwszym zwolnieniu lekarskim pana Eastona, jego pracodawca był świadomy, że manager cierpiał na depresję. Jednak jego powrót do pracy po 5-miesięcznym zwolnieniu wskazywał na to, że on sam manager uważał, że jest zdolny do pracy pomimo kontynuowania przyjmowania lekarstw. Sąd uznał, że jest wiele osób wykonujących wymagające zawody, które to osoby przyjmują lekarstwa. Również nawrót depresji nie został przewidziany przez pracodawcę.

Oczywiście ta decyzja nie odnosi się do każdej sprawy dotyczącej stresu w pracy, gdyż jak widać, decyzja Sądu odnośnie uznania, czy pracodawca jest odpowiedzialny za depresję wywołaną stresem w pracy zależy od wielu czynników: uprzedniej historii chorób psychicznych, poinformowania o tym pracodawcy w forumularzu oceny ryzyka i przewidywalności nawrotu depresji. Każda taka sprawa jest rozpatrywana osobno na podstawie własnych faktów.

Dodaj komentarz

Filed under Prawo pracy

Rozwód w Anglii/Majątek przedmałżeński

W dzisiejszym artykule pozwoliłam sobie zacytować komentarz mojej czytelniczki, gdyż jest to pytanie bardzo często zadawane mi przez klientów odnośnie podziału majątku przedmałżeńskiego:

„Bardzo fajny blog i jasno wszystko opisane. Mam pytanie czy własność przedmałenska jest ‚szanowana’ podczas rozwodu w UK? W Polsce majatek przedmalzenski nie jest wliczony do majatku malzenstwa, dopiero to czego sie dorobili podczas trwania zwiazku malzenskiego. Jak jest w UK? Na przykład mąz przed slubem dostał mieszkanie w spadku. Czy po slubie zona ma jakies prawa do tego mieszkania jesli sie rozwodza? Jeśli tak-jak tego uniknąć?”

No właśnie, zgodnie z prawem polskim to co małżonek posiadał przed wstąpieniem w związek małżeński, czyli np. dom lub mieszkanie, nie staje się po ślubie przedmiotem współwłasności, czyli nie wchodzi w skład wspólnego majątku. Z mocy prawa pozostaje to częścią majątku odrębnego małżonka. Podobnie wyglada sytuacja gdy składniki majątku, np. samochód, dom, mieszkanie itd, zostały nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił. Wtedy też wchodzą one do majątku odrębnego obdarowanego i zarówno w trakcie małżeństwa jak i w razie jego ustania, współmałżonek nie ma żadnych roszczeń do tych przedmiotów.

Sytuacja prawna odnośnie majątku przedmałżeńskiego w Anglii i Walii nie jest tak jednoznaczna. Jesli małżonkowie nie potrafią porozumieć się odnośnie podziału majątku najczęściej po otrzymaniu pierwszego etapu rozwodu, tzw. Decree Nisi, sprawa trafia do sądu. Wtedy też w gestii sędziego leży wydanie takiego wyroku, jaki uważa on za słuszny, oczywiscie biorąc pod uwagę obowiązujące prawo. Prawo to stanowi, że majątek przedmałżeński to wkład jednej strony w małżeństwo a to czy zostanie potraktowany jako majątek wspólny lub odrębny, zależy od wysokości tego majątku oraz tego jak był traktowany przez małżonków podczas trwania małżeństwa.

Oznacza to, że sędzia weźmie pod uwagę czy majątek przedmałżeński stał się częścią majątku obojga małżonków czy też został oddzielony od wspólnego majątku i był traktowany jako majątek odrębny. Przy podziale majątku sędzia również weźmie pod uwagę majątek jaki małżonkowie nabyli podczas trwania małżeństwa i czy ten wspólny majątek małżeński w razie podziału wystarczy na pokrycie potrzeb małżonków, a przede wszyskim małżonka, który nie ma innego majątku oprócz tego nabytego w trakcie trwania małżeństwa. Często zdarza się, że sędzia uznaje, że majątek przedmałżeński jednego z małżonków stanowi część majątku wspólnego do którego prawo mają oboje małżonkowie, szczególnie jesli są małoletnie dzieci z ich związku.

Czy wedlug prawa angielskiego można wyodrębnić majątek jednego z małżonków i jeśli tak, to jak to zrobić – o tym przeczytacie w moim następnym artykule.

2 komentarze

Filed under Rozwod w Anglii

Rozwód w Anglii/Obrona przed rozwodem

Obrona przed rozwodem zdarza się rzadko i występuje wtedy kiedy współmałżonek przeciwko któremu wystosowano pozwod rozwodowy postanawia bronić się. Może to dotyczyć zarówno sytuacji gdy współmałżonek nie chce rozwodu lub też gdy nie zgadza się z podstawami rozwodu opisanymi w petycji rozwodowej. Współmałżonek może bronić się poprzez odpowiedz na zarzuty zawarte w petycji rozwodowej lub poprzez wniesienie swojej własnej petycji rozwodowej do Sądu i przedstawienie własnych powodów odnośnie rozwodu.

Jeśli dojdzie do sytuacji, w której współmałżonek broni się przed rozwodem, procedura rozwodowa komplikuje się i przez to sam rozwód staje się o wiele bardziej kosztowny dla obydwu stron. Jesli współmałżonek nie obroni rozwodu, to bardzo prawdopodobne jest, że będzie ponosił koszty petycji rozwodowej.

Dlatego też podejmując decyzje odnośnie wniesienia obrony przed rozwodem warto porozmawiać z prawnikiem, aby wiedzieć jakie są jej konsekwencje, w tym finansowe.

Dodaj komentarz

Filed under Rozwod w Anglii

Prawo cywilne/Zwiększone opłaty sądowe w sprawach cywilnych od 9 marca 2015 r.

Po długich konsultacjach Rząd zdecydował, że w sprawach cywilnych, gdzie wartość roszczenia przekracza £10,000 dojdzie do zwiększenia opłat sądowych. Oznacza to, ze w roszczeniach o wartosci pomiedzy £10,000 a £200,000 opłata sądowa wyniesie 5% dochodzonej kwoty. Przykładowo, jeśli wnosimy sprawe do Sądu o uzyskanie kwoty £15,000 to nasza opłata wyniesie £750.Poprzednia opłata w tym przypadku wynosiła £410.

Z kolei opłata sądowa dla roszczen powyżej £200,000 będzie stała i wyniesie £10,000.

W sprawach, gdzie wartość roszczenia wynosi miedzy £1 a £9,999 opłaty sądowe pozostają bez zmian.

Dodaj komentarz

Filed under Prawo cywilne

Prawa konsumenta/Kupno używanego samochodu w Anglii (2)

O kupnie używanego samochodu od dealera pisałam w Prawa konsumenta/Kupno używanego samochodu w Anglii (1). Z kolei ten artykul porusza problem kupna używanego samochodu kupionego od osoby prywatnej i wynikających stąd praw kupującego. W przeciwienstwie do kupna używanego samochodu od dealera, większość praw przysługujących kupującemu zgodnie z Ustawą o Sprzedaży Dóbr 1979 w przypadku zakupu używanego samochodu od osoby prywatnej nie ma tu zastosowania. Oznacza to, że nie ma wymogu prawnego, by samochod był zadowolającej jakości lub nadawał się do określonego celu!

Jedyne wymogi prawne odnośnie kupna samochodu od osoby prywatnej to:

Sprzedający musi być właścicielem samochodu. Sprawdzenie tego należy do osoby, która chce samochod nabyć, by uniknąć kupna samochodu kradzionego, wziętego w leasing czy też takiego, który powinien zostać zezłomowany.

Samochód musi odpowiadać opisowi danemu przez sprzedającego, np. jeśli samochód miał kilku właścicieli, sprzedawca nie może powiedzieć, że był tylko jeden właściciel. Opis samochodu dotyczy wszystkich informacji udzielonych przez sprzedającego ustnie, np. w rozmowie telefonicznej, lub na piśmie, np. w ogłoszeniu o sprzedaży, SMS-ach, mailach, oraz jest zawarty w samej dokumentacji samochodu. Dlatego warto zatrzymać je na wszelki wypadek.

Samochód musi być w takim stanie, by podczas jazdy nie stwarzać zagrożenia na drodze, czyli pownien mieć ważne MOT. Inaczej jego sprzedaż może stanowić przestepstwo w rozumieniu prawa karnego.

Przy kupnie samochodu od osoby prywatnej należy wykazać się ostrożnoscią i rozwagą, gdyż jesli samochod zepsuje się po przejechaniu kilku mil i nadaje się jedynie do naprawy, to, niestety, ale sprzedający nie będzie ponosił żadnych konsekwencji prawnych z tego tytułu.

Dodaj komentarz

Filed under Prawa konsumenta

Koszty rozwodu w Anglii – najczęściej zadawane pytania

Mam nadzieję, że poniższe najczęściej powtarzające się pytania moich klientów i moje odpowiedzi dostarczą czytelnikom mojego bloga dokładniejszych informacji dot. kosztów rozwodu w Anglii.

Ile wynosi opłata sądowa?

Niedawno wzrosła do £550. Jednak jesli sytuacja finansowa osoby wnoszącej pozew o rozwód jest ciężka, to może ona ubiegać się o całkowite lub częściowe zwolnienie z tej opłaty.

Jaka jest wysokość honorarium waszej kancelarii za przeprowadzenie pełnej sprawy rozwodowej?

Obecnie jest to stała kwota w wysokości £600 plus VAT, czyli £720.

Co obejmuje to stałe honorarium?

Przygotowanie i wystosowanie pozwu rozwodowego i wszystkie kroki prowadzące do uzyskania Decree Absolute. Obejmuje to prowadzenie korespondencji z sądem, naszym klientem, pozwanym współmałżonkiem lub jego prawnikami.

Czego nie obejmuje to stałe honorarium?

Nasze stałe honorarium nie obejmuje dodatkowej pracy, którą musimy wykonać jeśli, np., pozwany współmałżonek wystosuje obronę w sprawie rozwodowej lub wypełni własny pozew rozwodowy albo wniesie o wydanie Decree Absolute. Również wykonujemy dodatkową pracę gdy wystąpi problem czy współmałżonek powinien ponosić w całości lub części koszty rozwodu naszego klienta. Ponieważ sprawa staje się wtedy bardziej skomplikowana, nasze koszty zwiekszają się. Wtedy też informujemy naszego klienta o dalszych kosztach, które należy dodatkowo ponieść w sprawie.

Nasze stałe honorarium nie odnosi się do rozwodu międzynarodowego, gdy współmałżonek przebywa np. w Polsce. Wtedy ze względu na złożoność sprawy koszty zwiększają się, o czym informujemy naszego klienta.

Nasze stałe honorarium w sprawie rozwodowej nie obejmuje również udzielania porad odnośnie podziału majątku, finansów lub opieki nad dziećmi itd., gdzyż są to sprawy rozstrzygane w odrębnych postępowaniach.

Czy można to stałe honorarium zapłacić w ratach?

Tak, jest taka możliwość do uzgodnienia.

Czy mogą wystąpić jakieś dodatkowe koszty podczas sprawy rozwodowej?

Mogą to być koszty tłumaczenia Aktu Małżenstwa z języka polskiego na angielski. Klienci, którzy chcą otrzymywac całą korespondencję z kancelarii w języku polskim, w tym proszą o tlumaczenia pisemne dokumentów sądowych, poniosą koszty tłumaczenia. Również jeśli pozwany współmałżonek nie chce potwierdzić otrzymania pozwu rozwodowego, to należy ponieść koszty specjalnego agenta, który go dostarczy do pozwanego współmałżonka. W tych przypadkach również informujemy naszego klienta o dodatkowych kosztach.

Jeśli macie dodatkowe pytania lub wątpliwości, dajcie mi znać, bym mogła na nie odpowiedzieć!

Dodaj komentarz

Filed under Koszty rozwodu w Anglii

Prawo pracy/Rodzaje dyskryminacji ze względu na na niepełnosprawność (3)

Omawiając rodzaje dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność chciałabym skupić się przede wszystkim na dyskryminacji bezpośredniej, pośredniej oraz na niedokonaniu odpowiednich udogodnien dla osoby niepełnosprawnej.

O dyskryminacji bezpośredniej mówimy, gdy osoba niepełnosprawna jest traktowana w gorszy sposób niż inni. Jednak jeśli np. pracodawca traktuje osobę niepełnosprawną lepiej niż innych pracowników, którzy nie są niepełnosprawni, to wyklucza to dyskryminację. Pracownik wnoszący sprawę o dyskryminację bezpośrednią do Sądu Pracy musi wykazać, że byl gorzej traktowany niż inna osoba, np. pracownik, ktory nie był niepełnosprawny lub osoba, która cierpi na inny rodzaj niepełnosprawności niż on sam.

Z kolei dyskryminacja pośrednia polega na zastosowaniu przepisu, kryterium lub praktyki, która stawia osobę niepełnosprawną w niekorzystnej pozycji. Jednakże jeśli pracodawca może wykazać, że przepis, kryterium lub praktyka dyskryminujące osobę niepełnosprawną są uzasadnione poprzez np. potrzeby biznesu, to nie dochodzi do pośredniej dyskryminacji.

Prawo pracy w Anglii i Walii narzuca na pracodawcę obowiazek dokonania odpowiednich dostosowan pomieszczen lub praktyk w pracy na potrzeby osób niepełnosprawnych. Może to obejmować zainstalowanie rampy dla osoby niesprawnej fizycznie lub przekazanie części obowiazków osoby niepełnosprawnej jej współpracownikom lub tez zainstalowanie osobie niedowidzącej odpowiedniego monitora by mogła z niego korzystać w pracy. Jeśli pracodawca nie dostosuje się do tego obowiązku, to może byc to uważane za formę dyskryminacji.

Dodaj komentarz

Filed under Prawo pracy

Rozwód w Anglii/Rozwód w trzech krokach

Ponieważ prowadzę coraz więcej spraw rozwodowych i widzę, że niektórzy moi klienci mają niekoniecznie prawdziwe wyobrażenie o tym jak odbywa się rozwód w Anglii i Walii, to chciałam pokrótce przedstawić trzy kroki, z których składa się rozwód.

Krok pierwszy: Złożenie pozwu rozwodowego do Sądu. Robi to osoba, która prosi Sąd o rozwiązanie związku małżenskiego (Petitioner). Kiedy Sąd nada sprawie bieg, do małżonka tej osoby (Respondent) jest wysyłana kopia pozwu rozwodowego wraz z formularzem potwierdzającym jego otrzymanie. Jesli małżonek nie potwierdzi otrzymania dokumentów w terminie, należy doręczyć je w inny sposób. Małżonek może też sprzeciwić się podstawom pozwu. Jednak jeśli małżonek odeśle formularz do Sądu w terminie, to Sąd może podjąć dalsze decyzje.

Krok drugi: Sąd wydaje tzw. decree nisi. Oznacza to, że strony są prawie, chociaż nie całkowicie, rozwiedzione. Jeszcze w tym momencie małżonkowie mogą zmienić zdanie i zdecydować, że jednak nie chcą rozwodu. Nie jest to częsta sytuacja, ale faktycznie miałam klientkę, która zmieniła zdanie i chciała meżowi dać drugą szansę. Jeśli jednak małżonkowie nie zmienią zdania, to osoba, która wniosła o rozwód może po 6 tygodniach i jednym dniu ubiegać się o całkowite rozwiązanie małżenstwa.

Krok trzeci: Sąd wydaje tzw. decree absolute. Oznacza to, że małżenstwo jest całkowicie rozwiązane. Ale tu należy pamiętać, że nie dotyczy to spraw finansowych między małżonkami! Jednak jeśli osoba wnosząca o rozwiązanie małżenstwa nie ubiega się o decree absolute, to jej małżonek może wnieść o przyznanie decree absolute po trzech miesiącach, które upłynęły od najwcześniejszego terminu, kiedy to osoba wnosząca o rozwód mogła się ubiegać o ten rozwód.
Jeśli osoba rozwiedziona chce ponownie zawrzeć związek małżenski, to musi przedstawić otrzymaną od Sądu kopię decree absolute.

Czasem, jeśli sprawy majątkowe między małżonkami nie są rozwiazane, to warto przemyśleć wstzymanie się z ubieganiem o decree absolute. Warto mieć na uwadze, że jeżeli jedno z małżonków umrze przed wydaniem decree absolute, a drugie nie sporządziło testamentu, to wdowiec lub wdowa przejmuje część majątku i inne korzyści po zmarłym małżonku, tak jakby nie starali się o rozwód.

Co robić dalej po otrzymaniu rozwodu?

Po pierwsze, jeśli ze związku są nieletnie dzieci, to należy poinformowac ich szkołę o rozwodzie. Warto też zmienić swoj testament i ustanowić w nim opiekuna dla nieletnich dzieci. Rownież należy poinformować o rozwodzie bank lub towarzystwo, które udzieliło hipoteki. Należy też zamknąć wspólne konto bankowe zgodnie z wyrokiem Sądu i zmienić dane osobowe na swoim własnym koncie i karcie kredytowej. W razie otrzymywania benefitów warto skontaktować się z odpowiednią instytucją, by sprawdzić, czy należą się jakieś dodatkowe z uwagi na zmianę finansową.
A przede wszystkim, należy od nowa ułożyć sobie życie!

Dodaj komentarz

Filed under Rozwod w Anglii

Prawo pracy/Dyskryminacja ze względu na niepełnosprawność (2)

W poprzednim artykule Prawo pracy/Dyskryminacja ze względu na niepełnosprawność (1) skupiłam się na prawnej definicji niepełnosprawności w kontekście dyskryminacji. Problem ten również został poruszony w niedawnym orzeczeniu Sądu Apelacyjnego Pracy w sprawie Saad v University Hospital Southampton NHS Trust i inni.

Sąd Apelacyjny udzielił odpowiedzi na pytanie: Czy Sąd Pracy może dojść do wniosku, że pracownik, który cierpi na depresję i ma stany lękowe, nie jest niepełnosprawny? I odpowiedź brzmiała „Tak, taki pracownik nie powinien być uważany za osobę niepełnosprawną”.

Sąd Apelacyjny stwierdził, że pan Saad cierpiał na depresję i ogólne zaburzenia lękowe, które były ograniczeniami zgodnie z prawem pracy. Jednakże, nie miały one niekorzystnego lub długotrwałego efektu na codzienne czynności wykonywane przez tego pana. Ponadto Sąd podkreślił, że należy ocenić efekt ograniczeń w związku ze środowiskiem pracy właczając w to możliwość skoncentrowania się przez  pracownika, jego komunikację z kolegami oraz dostęp do miejsca pracy.

Jak widać, problem dyskryminacji ze ze względu na niepełnosprawność nie jest taki oczywisty jak mógłby wydawać się na pierwszy rzut oka. Dlatego jeśli masz pytania, to nie wahaj skontaktować się ze mną!

Dodaj komentarz

Filed under Prawo pracy

Prawo pracy/Dyskryminacja ze względu na niepełnosprawność (1)

Niedawno zgłosiła się do mnie klientka, która ewidentnie padła ofiarą dyskryminacji w miejscu pracy ze względu na poważną wadę wzroku, czyli niepełnosprawność. Spotkanie z nią było bardzo długie ze względu na to, że dyskryminacja ze względu na niepełnosprawność jest dość złożonym zagadnieniem i bardzo poważnie traktowanym przez Sądy Pracy, co widać po wysokości odszkodowań w artykule Prawo pracy/Wysokość odszkodowania za niesłuszne zwolnienie i dyskryminację w pracy. Dzisiaj przybliżę definicję niepełnosprawności. Rodzaje dyskryminacji i sposoby poradzenia sobie z nią omówię w serii pózniejszych artykułów.

Kto jest osobą niepełnosprawną w świetle angielskiego prawa pracy?

Osoba niepełnosprawna jest zdefiniowana jako „osoba, która ma fizyczne lub psychiczne ograniczenie i to ograniczenie ma poważny i długotrwały niekorzystny efekt na mozliwość wykonywania przez tę osobę normalnych codziennych czynności”.

Termin „ograniczenie fizyczne” wskazuje na to, że z tą osobą musi dziać się coś niedobrego, czyli „choruje” ona na coś, np. ma problem z napięciem mięśniowym. Powód tego ograniczenia nie musi być znany medycynie. Z kolei „ograniczenie psychiczne” odnosi się do ograniczeń w funkcjonowaniu umysłowym, w tym do problemów z nauką.

Powyższe ograniczenia, aby były uznane za niepełnosprawność, muszą mieć poważny niekorzystny efekt, czyli muszą być większe niż trywialne i mało znaczące. Przykładem może być tutaj problem z ubieraniem się lub przygotowywaniem posiłków z powodu ograniczeń fizycznych. Muszą rownież być długotrwałe, czyli trwać powyżej roku.

Ograniczenia te też powinny odnosić się do wykonywania normalnych codziennych czynności, za które uważane są np. czytanie, pisanie, robienie zakupów, wykonywanie prac domowych. Do normalnych codziennych czynności zalicza się równiez praca zawodowa.

Jednakże są pewne rodzaje osob, które automatycznie są uznane za niepełnosprawne. Są to osoby niewidome, poważnie ograniczone wzrokowo, ograniczone wzrokowo i z częściowym ograniczeniem wzrokowym. Ich stan musi być potwierdzony przez odpowiedniego lekarza. Również osoby ze zniekształceniami, a także chore na raka, HIV oraz cierpiące na stwardnienie rozsiane sa uważane za niepełnosprawne.

Dodaj komentarz

Filed under Prawo pracy